Opis spektaklu
"Bliskość jest wtedy, gdy marzną ci dłonie, a on grzeje kamyk i ciepły wkłada ci w ręce." "Bliskość jest wtedy, gdy nie tylko możesz być sobą, ale wtedy, gdy jesteś szczęśliwy za to kim jesteś w czyimś życiu."
"Bliskość jest wtedy, gdy stoisz ze szklanymi ze wzruszenia oczami i otwartymi dłońmi, w których można złożyć największy sekret, zmęczoną twarz i obietnicę trwania."
"Bliskość jest niewypowiedzianym słowem - miłość”.
Spektakl "The Chairs" jest rozmową o bliskości, inspirowaną zebranymi przez twórców opisami autentycznych historii i doświadczeń wielu anonimowych osób, w różnym wieku, pochodzących z różnych środowisk. Autorzy spektaklu stawiają pytanie o kondycję współczesnych metod nawiązywania relacji. Dotykają też kwestii, z którą boryka się duża część społeczeństwa - samotności.
"The Chairs" to duet Adama Kuzy i Sary Kozłowskiej, którzy stają się przekazicielami historii o relacjach, związkach, spotkaniach i rozstaniach innych osób, jednocześnie odnajdując w nich siebie i wplatając w nie własne doświadczenia oraz wrażliwość. W tym procesie szukają delikatnego balansu między tym co swobodne, lekkie i zabawne, a tym co trudne, bolesne i poruszające.
Obsada
Sara Kozłowska, Adam Kuza
Inni realizatorzy
tekst - Joanna Wolańska
muzyka - Maciej Maciaszek
reżyseria świateł - Tomasz Krukowski
realizacja dźwięku - Marcin Dobijański
Recenzje
The Chairs – krzesła, na których wszystko jest w sam raz
Recenzja spektaklu "The Chairs"
Recenzje Komisji Artystycznej
Można powiedzieć, że wśród najbardziej uniwersalnych tematów dotyczących największej ilości ludzi na świecie temat relacji znajduje się w ścisłej czołówce, co czyni go motywem dosyć popularnym dla wielu dziedzin sztuki, nie tylko teatru.
Można powiedzieć, że o bliskości już wszystko zostało powiedziane.
I coś w tym jest, jednak twórcy „The chairs” znaleźli interesujący sposób na opowiedzenie czegoś nowego.
Spektakl skupia się na międzyludzkich relacjach we współczesnym świecie, gdzie spora ich część nawiązuje się, a często i rozwija w formie cyfrowej komunikacji. Pogłębiając ten temat, twórcy i twórczynie zachęcają widownię do refleksji nad wpływem technologii na jakość związków, bliskość i intymność. Za pomocą takich środków jak taniec i kontakt improwizacja występujący na scenie duet, na który składają się tancerz i choreograf Adam Kuza oraz tancerka, choreografka i performerka Sara Kozłowska budują ciekawe historie spotkań, zbliżeń i rozstań, a potrzebują do tego jedynie niebanalnej muzyki, umiejętnej gry świateł i dwóch krzeseł, na których rozgrywa się cała akcja sceniczna.
Martyna Lechman
