Opis spektaklu
Lata 90. Pierwsza dekada wolności, szalony okres zmian, wielkich problemów oraz wyzwań transformacyjnych. Cudotwórców, akwizytorów i teleturniejów. To także czas szans – jednych na milion. Wtedy przyszło dorastać i odkrywać swoją indywidualność: Rafałowi, Miłoszowi, Malwinie, Markowi i Izie.
„Mleko w tubce”, jak w soczewce, skupia największe kurioza polskiego przełomu transformacyjnego. Z jednej strony zachłyśnięcie się zachodem, z drugiej bezradność naszego społeczeństwa wobec danych nam możliwości.
Twórcy zanurzają się we wspomnienia, które kiedyś wypełniały całą ich rzeczywistość. To osobista opowieść w cieniu nadziei, niepewności i kontrowersyjnych metod wychowawczych. Aktorzy dyskutują z figurami swoich rodziców, którzy w odróżnieniu od pokolenia Y, dorosłość kojarzyli ze stałą pracą, założeniem rodziny i potrzebą stabilizacji.
Dzięki eksponatom z dzieciństwa, spektakl balansuje pomiędzy wystawą a dokumentem. Zabiera w podróż w czasie i konfrontuje z tym, co nas ukształtowało.
Obsada
Izabela Zachowicz, Marek Zimakiewicz, Miłosz Konieczny, Rafał Derkacz, Malwina Czekaj
Inni realizatorzy
reżyseria: Agata Biziuk
tekst: Agata Biziuk i Anna Domalewska
scenografia i kostiumy: Maks Mac
muzyka: Grzegorz Rdzak
choreografia: Krystyna Lama Szydłowska
Recenzje
Obiekty czułości
Mleko w tubce – o dzieciństwie w latach 90. | relacja z 44. PPA
Mleko w tubce
Recenzje Komisji Artystycznej
Mleko w tubce jest czułą, ale i krytyczną opowieścią o dzieciństwie w latach 90. Pięcioro aktorów i aktorek urodzonych na początku wolnej Polski sięga po „obiekty czułości” i ikony ówczesnej popkultury (reklamy, muzykę), przywołuje emblematyczne sytuacje – odsłaniając zarazem mniej wygodne prawdy o tamtej dekadzie, która nie znała pojęcia neuroróżnorodności w wychowaniu czy szkodliwości dla dzieci dymu tytoniowego. To spektakl ciekawy formalnie, a do tego zabawny, mądry i przewrotny. Daleki od idealizowania przeszłości – tyleż słodkiej, co niezdrowej, zupełnie jak tytułowe mleko w tubce.
Katarzyna Tokarska-Stangret
