Spektakl trwa 1 godzinę i 5 minut; odbywa się bez przerwy.

Spektakl przeznaczony jest dla widzów od 12. roku życia.

W ramach programu Teatr Polska planowana jest realizacja łącznie dwunastu spektakli w dwunastu miejscowościach: cztery pokazy spektakli dla dzieci i młodzieży oraz osiem pokazów spektakli dla widzów dorosłych w godzinach wieczornych.

Pokazy spektakli będą realizowane w miejscowościach, w których nie funkcjonują teatry instytucjonalne, państwowe bądź samorządowe. Trasa objazdów obejmie pięć miejscowości, które nie brały udziału w programie Teatr Polska oraz nie są dostępne w bazie online.

Przed pokazami dla dzieci i młodzieży planowane jest zorganizowanie warsztatów edukacyjno-teatralnych, które będą prowadzone przez wykonawczynię monodramu - aktorkę Beatę Niedzielę. Przewidywany czas trwania warsztatów: 1,5 godziny.

Po każdym zrealizowanym spektaklu, zarówno dla dzieci i młodzieży, jak i widzów dorosłych, planowane jest spotkanie z publicznością, w którym udział weźmie aktorka Beata Niedziela oraz realizatorzy spektaklu (kolejno: dźwięku, światła i projekcji wideo). Spotkanie będzie mieć charakter otwartej dyskusji, w której publiczność może podzielić się swoimi wrażeniami po pokazie, jak również zadać pytania aktorce oraz realizatorom.

Spotkania takie, systematycznie praktykowane przez nasz teatr, cieszą się dużym zainteresowaniem publiczności, stanowiąc swoiste dopełnienie artystycznego i edukacyjnego charakteru przedsięwzięcia.

W naszym spektaklu powieść „Solaris” Stanisława Lema została przełożona na język monodramu. Przedstawienie wyróżnia się przemyślanym, świadomym i konsekwentnym sięgnięciem po literaturę najwyższej próby, będąc dojrzałą, autorską interpretacją jednego z najważniejszych tekstów polskiej i światowej humanistyki XX wieku. Adaptacja nie upraszcza filozoficznej i psychologicznej złożoności prozy Lema, lecz wydobywa jej egzystencjalną głębię, czyniąc ją czytelną i poruszającą dla współczesnego widza.

Kelvin, główny bohater, ucieka przed życiem i relacjami w pracę. Jego największym celem, realizowanym przez wiele lat życia, jest dotarcie na planetę Solaris, której tajemnic dotąd nie odkryli badacze. Izolacja i poczucie wyobcowania towarzyszące jego pobytowi na stacji kosmicznej, stają się okazją do uzewnętrznienia się rozterek bohatera. Widzowie dowiadują się, że dotychczasowe postępowanie Kelvina było próbą wyparcia ze świadomości samobójczej śmierci ukochanej. Dopiero nietypowe zdarzenia rozgrywające się na stacji stwarzają mu warunki do konfrontacji z samym sobą i stopniowego uwolnienia się od traumatycznego doświadczenia.

Forma monodramu została wykorzystana w sposób szczególnie adekwatny i głęboko przemyślany, podkreślając samotność bohatera oraz jego wewnętrzne rozdarcie.

Spektakl cechuje różnorodność i precyzja zastosowanych środków artystycznych: od oszczędnych, lecz znaczących rozwiązań scenograficznych, przez konsekwentnie budowaną warstwę dźwiękową i świetlną, innowacyjne użycie wizualizacji, po niezwykle precyzyjne techniki aktorskie. Każdy element inscenizacji podporządkowany jest dramaturgii i sensowi opowieści, tworząc spójną, klarowną i sugestywną całość.
Aktorstwo w wykonaniu Beaty Niedzieli stoi tutaj na najwyższym poziomie, opartym na doskonałej kontroli środków wyrazu, świadomości rytmu i napięcia scenicznego oraz umiejętności prowadzenia widza przez złożony proces emocjonalny i intelektualny. Minimalizm formy wzmacnia intensywność przekazu, a precyzja wykonania sprawia, że spektakl utrzymuje wysoki poziom koncentracji i dramaturgicznego napięcia przez cały czas trwania.

Spektakl staje się metafizyczną podróżą w głąb ludzkiej świadomości, poszukiwaniem odpowiedzi nie tylko w świecie faktów i zdarzeń, lecz przede wszystkim w strukturze naszej transcendentalnej natury. To propozycja teatru ambitnego, wymagającego, a jednocześnie głęboko poruszającego, skierowanego do widza, który oczekuje doświadczenia artystycznego najwyższej próby i gotowego na przeżycie o charakterze katarktycznym.

O jakości artystycznej spektaklu świadczy fakt, iż monodram „Solaris” wielokrotnie wyróżniano na arenie lokalnej i ogólnopolskiej. W roku 2025 brał on udział w prestiżowych wydarzeniach teatralnych: festiwalu „Sztukaterie. Drawski Festiwal Sztuk Alternatywnych”, 65. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych, Festiwalu Monodramów Kobiecych „Mała Czarna” w Bielsku-Białej oraz 49. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Żywa”. Obecność spektaklu w programach tych festiwali, znanych z wysokich kryteriów selekcyjnych, stanowi istotne potwierdzenie jego wysokiego poziomu artystycznego, wartości dramaturgicznej oraz jakości wykonawczej.

Spektakl został również uhonorowany Nagrodą Jury w konkursie teatralnym „Bursztynowy Pierścień”, otrzymując tytuł najlepszego spektaklu województwa zachodniopomorskiego w sezonie 2023/2024. Został on również uznany za Wydarzenie Kulturalne Roku 2024 w Koszalinie i nagrodzony laurem prezydenta miasta.
Od premiery zagrany został około 50 razy, zarówno w trybie repertuarowym, festiwalowym, jak i edukacyjnym.