To opowieść o wielkiej i małej historii, o sile wspólnoty oraz potrzebie demokracji, wolności i niezależności – wartościach ważnych nawet dla najmłodszych obywateli i obywatelek. Z lalkowej inscenizacji młodzi widzowie dowiedzą się, jak wyglądał świat, który z dzieciństwa pamiętają ich rodzice i dziadkowie. Poznają, kim byli Wałęsa i Jaruzelski, kto to był zomowiec i co robiła bibuła w tapczanie. To będzie nieco szalona podróż po latach osiemdziesiątych zarówno dla dzieci, jak i ich rodziców, opowiedziana w przystępny i zrozumiały sposób. „Bibuła w tapczanie” w reżyserii Michała Derlatki to prezent dla dzieci z okazji 45 urodzin rewolucji Solidarności.

Nie zabraknie kolejek po papier toaletowy, rozmów kontrolowanych, octu na półkach sklepowych i cenzury a także nieuczciwych wyborów, w których wezmą udział młodzi widzowie.
Pokażemy na scenie niedole i marzenia ludzi, którym przyszło żyć w czasach PRL, ich walkę o wolność, pogmatwane realia i historyczne wydarzenia lat osiemdziesiątych, a to wszystko oczami dwóch stoczniowców, którzy postanowili przeczekać trudne czasy, zamykając się w skrzyni… i wyjść z niej dziś, po 35 latach. Czy czeka ich lepsza przyszłość?

Jak opowiedzieć dzieciom o świecie PRL-u? Michał Derlatka, podobnie jak niegdyś w Betonie (2021), znów udowadnia, że teatr – zwłaszcza teatr lalki i formy – może być świetnym narzędziem edukacji i wehikułem czasu. Dwaj bohaterowie wracają po 35 latach do odmiennej Polski. Wymiana perspektyw między nimi a młodymi widzami pozwala lepiej uchwycić dawne realia. Interakcje angażują i równocześnie pokazują mechanizmy działania komunistycznej władzy – choćby podczas wyborów, kiedy głosy na jednego z kandydatów, zostają przez drugiego demonstracyjnie wyrzucone. Dzieci widzą niesprawiedliwość i spontanicznie protestują, co staje się dobrym punktem wyjścia do rozmowy o źródłach i znaczeniu Solidarności – tej historycznej i tej międzyludzkiej.
Katarzyna Tokarska-Stangret