Spektakl jest laureatem nagród:
1. Nagroda specjalna im. Wojciecha Pszoniaka XVII Tyskiego Festiwalu Monodramu MoTyF 2025
2. Nagroda na najlepszą Scenografie Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Monodramu SITFY Poland 2025
3. Nagroda na najlepszą aktorkę Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Monodramu SITFY Poland 2025
4. Nagroda Główna: Najlepszy Spektakl Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Monodramu SITFY Poland 2025
5. Nagroda TRÓJZĄB NEPTUNA za najlepsze wydarzenie artystyczne podczas 55. Festiwalu Artystycznego FAMA w Świnoujściu 2025
6. Wyróżnienie honorowe podczas IX. Sopockich Konsekwencji Teatralnych 2025 za „rewelacyjną grę aktorską, pomysłowe rekwizyty oraz przedstawienie mało znanej lecz intrygującej historii polskiej olimpijki Marii Kwaśniewskiej”

Był pokazywany również:
- na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym MALTA w 2024 r. w Poznaniu
- na 39. Toruńskich Spotkaniach Jednego Aktora w 2025r w Toruniu
- na IX. Sopockich Konsekwencjach Teatralnych w 2025 r w Sopocie
- na MonoFest: VIII Ogólnopolski Festiwal Teatrów Jednego Aktora w 2025 r w Łodzi

RECENZJE:

Teatr, jakiego nie widział świat.
„Powiedzieć, że ten spektakl jest bardzo dobry, to mało. Anna Rozmaniec w monodramie „Maryla - ku przestrodze” zmusza widza do współodczuwania. I wprawia w ruch obrazy, które nie zawsze chce się oglądać. Odwrócić głowy jednak się nie da. Nie pozwala na to historia, forma, przestrzeń, no i oczywiście sama Anna.”
Monika Nawrocka-Leśnik, Wydawnictwo Miejskie Posnania 2025
całość dostępna: https://www.poznan.pl/mim/wortals/cik/news,1200/teatr-jakiego-nie-widzial-swiat,246011.html

Fotografia z Hitlerem
„Maryla – ku przestrodze" to zaskakujący swoją formą monodram, który hipnotyzuje ruchem i fascynuje bogactwem ekspresji. Sztuka przedstawia historię jednego gestu, będącego wyrazem buntu i niezgody na rasizm oraz łamanie praw człowieka.
Aleksandra Sierka, Dziennik Teatralny Wielkopolska, 12 kwietnia 2025
całość dostępna na: http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/fotografia-z-hitlerem.html

Wyróżniony w przeglądzie najważniejszych wydarzeń i spektakli przez portal taeatrdlawszystkich.pl w recenzji Arama Sterna
„ Subiektywny alfabet teatralny 2025
Aram Stern przedstawia subiektywny przegląd najważniejszych wydarzeń, spektakli i kreacji aktorskich w polskim teatrze w 2025 roku, pokazując, co w minionym sezonie zachwyciło, zaskoczyło i poruszyło.(…)
M jak monodram (…)
• Anna Rozmianiec w monodramie Maryla – Ku przestrodze, reż. własna, Teatr Fuzja w Poznaniu;”
https://teatrdlawszystkich.pl/subiektywny-alfabet-teatralny-2025/

Opis:
Czy dla idei sportu, dla idei olimpiady można zapomnieć o łamaniu demokracji, o łamaniu wolności słowa i wypowiedzi, o łamaniu praw człowieka. Przyzwolenie, które dajemy, nie tylko na poziomie politycznym, globalnym, dziejącym się za zamkniętymi drzwiami komitetów organizacyjnych. Czy jako jednostki nie mamy żadnego wpływu na otaczającą nas rzeczywistość, czy pozostajemy bezsilni, czy chcemy pozostać bezsilni. Czy jeden pojedynczy, osamotniony gest może być punktem zapalnym większej zmiany. Czy gest Marii z opuszczonymi rękoma był wyrazem właśnie takiej postawy? Czy zmieniła świat? Czy zapobiegła wojnie?
NIE. Ale w tamtym momencie, stojąc na baczność, nie ulegając, zaimponowała Hitlerowi, a jej znienawidzone zdjęcie stało się przepustką do ratowania ludzi, jej osobistym paszportem wojennym. Zmiana, przewrót, niezgoda zaczyna się od pojedynczej myśli, która wysłana w świat może spowodować lawinę zdarzeń zmieniających rzeczywistość.
Pretekstem do podjęcia tematu stała się historia Maryli, czyli Marii Kwaśniewskiej, oszczepniczki, która 1936 roku na Olimpiadzie w Berlinie wywalczyła Brązowy Medal. Podejmując opowieść o niej i na przykładzie niemieckiego faszyzmu, który idee organizacji Olimpiady wykorzystał do realizacji własnych interesów i budowania iluzji sprawiedliwego, czystego systemu, chcemy opowiedzieć o mechanizmie propagandy. Pod płaszczykiem
organizacji Igrzysk rodziła się na oczach działaczy, sportowców i komitetów całego świata brutalna, ohydna idea faszyzmu, rodził się cyrk i teatr Hitlera. Ohyda, brutalizm nie może imponować? Ale imponował.
Zwyczajem każdego gospodarza jest eksponowanie własnego ja. Można się przecież ogrzać w blasku zwycięstwa, w blasku przepychu, w blasku złota, stając na podium, zapomnieć na chwilę o przelewanej krwi. Czy Olimpiada w Berlinie stała się przestrogą? Nie. Przecież spotkaliśmy to na następnych Igrzyskach... Berlin, Monachium, Pekin, Moskwa, Katar, Grenoble, Soczi, Paryż, Montreal, Los Angeles, Meksyk, Korea, Brazylia...