Spektakl został przygotowany w autorskiej technice kina manualnego. Cechą charakterystyczną i elementem, który przyczynia się do jego wyjątkowości jest fakt, że sztuka jest wystawiana w mobilnej scenie – specjalnej przyczepie, będącej nieodłączną częścią inscenizacji teatralnej.
Przedstawienie jest inspirowane powieścią „Dracula” Brama Stokera oraz filmem „Nosferatu – symfonia grozy” w reżyserii Friedrich Wilhelm Murnau. Te zrealizowane już grubo ponad sto lat temu dzieła opowiadające historię wyprawy Jonathana Harkera do dalekiej Transylwanii i odwiedzin Hrabiego Drakuli w Londynie – stolicy ówczesnego świata, zrobiły wręcz zwrotną karierę, szczególnie w kulturze popularnej. Powodów takiego stanu rzeczy jest wiele, dominującym jednak jest podejmowanie w tych utworach archetypicznego tematu – walki życia ze śmiercią – rywalizacji Erosa i Tanathosa.
W spektaklu za pomocą monochromatycznych form cieniowych, zaczerpniętych wprost z filmu Murnaua, w technice kina manualnego – przy pomocy ręcznie przesuwanej rolki folii -„taśmy filmowej”, spokojnie i z dystansem opowiadamy tę historie po swojemu. Aktorzy - animatorzy ożywiają postacie i fabułę , żeby wzbudzić u odbiorców refleksję, czy my, mieszkańcy współczesnego Wisborga jesteśmy żywi, czy opanowała nas już zaraza - czy jesteśmy nieumarli…?
Realizacji widowiska towarzyszy wystawa, na której widzowie mogą poznać rożne wyobrażenia najbardziej znanego z wampirów oraz aktorów kreujących rolę Drakuli w kinie światowym.
Sztuka realizowana jest w mobilnej scenie – specjalnie zaprojektowanej przyczepie teatralnej, która mieści do 35 widzów i pozwala pokazywać widowisko w miejscach pozbawionych jakiekolwiek infrastruktury. Dzięki temu teatr może zaistnieć w ośrodkach, które do tej pory były wyłączone z życia teatralnego. Forma mobilnej przyczepy świadomie nawiązuje do tradycji objazdowych trup teatralnych, kin i cyrków z początku XX wieku, które przywoziły do miasteczek i wsi obrazy, historie i „cuda świata”. Sam przyjazd przyczepy staje się wydarzeniem i lokalną atrakcją – zapowiedzią czegoś niezwykłego, co na chwilę zmienia rytm miejsca. Przestrzeń wokół przyczepy pełni dodatkowo funkcję wystawienniczą: to tu prezentowana jest wystawa poświęcona filmowym wizerunkom Draculi, dzięki czemu całe wydarzenie wykracza poza sam spektakl i zamienia się w małe, objazdowe święto kina i teatru.
Spektakl w 2025 roku był zapraszany na festiwale, gdzie spotykał się z gorącym przyjęciem publiczności oraz zbierał pozytywne recenzje. Zdobył także Nagrodę za „wyrażenie lalką teatru - przeniesienie starego kina do teatru za pomocą wyjątkowych środków lalkarskich” na Międzynarodowym Festiwalu "Lalka Też Człowiek” w 2025 roku.